شاعری که شعرهاش را کسی نخواند
در کنار رنج هاش،
غصه هاش،
هیچ کس، برای لحظه ای نماند...
دل شکسته ای که با تمام دل شکستگی
بی تفاوت از کنار سر خوشان عبور کرد
و کنار دل شکسته ای نشست...
مرد جاده های بی کسی
رهگذار سالهای واپسین
شاعر ترانه های بی طنین...
باز مثل هر شبانه روز...
باز هم برای تو...
چند بیت واژه را نثار می کند...
و سکوت تو هنوز
مثل هر شبانه روز
پاسخ تمام شعر هاش می شود...


